به گزارش ترسیم 24 وی افزود: تردیدی نیست که خودروهای فرسوده و پرمصرف، مصرف بنزین را افزایش میدهند؛ اما سؤال اصلی این است که چه کسی طی دههها، سیاست تولید و مدیریت خودرو، واردات، توسعه حملونقل عمومی و سرمایهگذاری در صنعت انرژی را تعیین کرده است؟
علینژاد ادامه داد: وقتی شهروند ناچار است، گاه برای تأمین معاش، از خودروی شخصی استفاده کند و حملونقل عمومی مناسب نیز در اختیارش نیست، نمیتوان تمام مشکل را به «مصرف بالای مردم» تقلیل داد.
رئیس کمیته کیفیت و تعالی انجمن قطعهسازان کشور تأکید کرد: خودرو فقط بخشی از مسئله است؛ ناترازی سوخت، پیش از آنکه مشکل خودرو باشد، مسئله حکمرانی است.
وی تصریح کرد: تبدیل یک بحران پیچیده ساختاری به توصیهای ساده و قرار دادن افکار عمومی در برابر صنعت خودروسازیای که دهها سال است اصلاح جدی نشده، همان استراتژی پوپولیستی قدیمی است: انتقال مسئولیت از سیاستگذار به خودروساز و مصرفکننده.
علینژاد در پایان پرسید: آیا در خصوص صنعت خودرو، وقت آن نرسیده است که به جای مقصرسازی و راهحلهای مقطعی، یک برنامه بلندمدت، کارآمد و قابل سنجش برای اصلاح این صنعت تعریف کنیم و دست از ابزار کردن این صنعت برای پوشاندن ناکارآمدیهای کلان برداریم؟
رقابت فرسایشی تا همافزایی حرفهای










دیدگاهتان را بنویسید